Skip to content

Minimalne potrzeby higieniczne

1 miesiąc ago

185 words

Minimalne potrzeby higieniczne. Dolna granica przestrzeni mieszkalnej wynikająca z minimalnych wymagań higieny jest wyznaczona objętością powietrza potrzebnego w danych warunkach wymiany powietrznej do utrzymania właściwej zawartości tlenu i pary wodnej. Przyjmujemy w dalszych rozważaniach wentylację naturalną, która niewątpliwie jeszcze długi czas będzie systemem wyłącznie lub w przeważającym stopniu stosowanym w budownictwie mieszkaniowym. Częstotliwość wymiany więc będzie 1,5 do 2-krotną w ciągu godziny. Jeżeli dalej przyjmiemy warunki najniekorzystniejsze pod względem zużycia powietrza przez oddychającego, to znaczy w czasie snu lub ciężkiej pracy, to na podstawie literatury fachowej wielkość potrzebnej objętości powietrza możemy przyjąć na 12-16 m3 na jednego mieszkańca. Chcąc określić wynikającą stąd minimalną powierzchnię przyjmujemy wysokość pomieszczeń w stosowanych na ogół granicach od 2,5 do 2,9 m. Dochodzimy więc do wy niku, że dolna granica powierzchni w pokoju mieszkalnym przypadająca na jedną osobę mieści się w zależności od wysokości pomieszczeń i warunków wentylacji w ramach 4,5 do 6,5 m2. [podobne: magnesy neodymowe, obróbka miedzi, donepezil ]

Powiązane tematy z artykułem: donepezil magnesy neodymowe obróbka miedzi